U susret Svjetskom danu knjige i autorskih prava, a u okviru aprilskog repertoara Nikšićke kulturne scene, danas je, u organizaciji JU Narodna biblioteka „Njegoš“ Nikšić i Filološkog fakulteta Univerziteta Crne Gore u prostorijama Gradske kuće, predstavljena tribina pod nazivom „Poetika Viljema Šekspira i Migela de Servantesa“. Širom svijeta se 23. aprila obilježava Svjetski dan knjige i autorskih prava, sa ciljem podsticanja na čitanje svih slojeva društva, a naročito mladih. To je ujedno i datum rođenja i smrti ova dva književna velikana. Naime, ovaj datum obilježava se od 1995. godine, kada je u Parizu, na Generalnoj konferenciji UNESCO-a, proglašen praznikom knjige i pisane riječi.
Na tribini su učestvovale studentkinje Filološkog fakulteta Univerziteta Crne Gore Dženisa Mujević, Jovana Stanišić i Dragana Vujadinović, pod mentorstvom prof. dr Tamare Labudović, dok je program moderirala Lucija Strunjaš.
Osvrt na stvaralački i životni put jednog od najvećih pjesnika i dramskih pisaca predstavila je Jovana Stanišić, navodeći da se i pored mnogobrojnih izvora i podataka o njegovoj poetici vrlo malo zna. Kako dalje navodi, Šekspirov stvaralački opus se može podijeliti na nekoliko perioda: „Najčešća je podjela na tri perioda – rani, srednji i prozni. U prvom periodu napisao je svoje najpoznatije istorijske drame i komedije, kao i tri tragedije „Tit Andronik“, „Romeo i Julija“ i „Julije Cezar“. U središnjem periodu nastale su velike tragedije, drame sa temama iz antičke istorije i tzv. „problemske drame“. U poznom periodu pisao je ozbiljne drame sa srećnim završetkom – ,,Bura”, ,,Zimska bajka”, ,,Simbelin” i ,,Perikle”. Šekspirovi soneti su objavljeni prvi put 1609.godine (…). To je jedna od najobimnijih renesansnih zbirki soneta i sadrži 154 pjesme. Kroz cijelu zbirku kao osnovni motiv, provlači se misao o polaznosti, o vremenu koje neumitno leti i odnosi mnoge dobre, lijepe i voljene stvari“.
Predstavljajući poetiku Migela de Servantesa, Dragana Vujadinović istakla je da je riječ o jednoj od najvećih figura španske književnosti, koja prema svojim djelima pripada kako renesansi, tako i baroku i Zlatnom vijeku španske književnosti. U središte njegovog književnog rada posebno svrstava roman „Don Kihot“, djelo koje nijedna epoha nije odbacila. Prema njenim riječima, „оvaj roman je zamišljen kao satira i, u to doba, popularni viteški roman. Don Kihot je u toku stvaranja prerastao piščeve intencije i postao dio opšteljudske vrijednosti, u kojem se u likovima Don Kihota i Sanča Panze ispoljavaju dvije vječne dileme čovječanstva, a to je sukob između ideala i stvarnosti“.
Govorivši o utemeljenju autorskog prava kao naučne discipline, počev od 15. vijeka pa nadalje, Dženisa Mujević se osvrnula na sljedeće segmente: autor i autorsko pravo, istorija primjene autorskog prava, imovinska autorska prava, srodna i druga prava, individualna i kolektivna zaštita prava, zaštita autorskog djela, te ograničenja prava distribucije. Mujević se u svom izlaganju usredsredila i na pitanja kako zaštititi autora, osigurati sprovođenje autorsko-pravne legislative, te kakvi su konkretni rezultati zaštite autorskih i srodnih prava.
Program je upotpunila i uljepšala Magdalena Smolović, kazujući stihove čuvenog Šekspirovog „Soneta 18“ i poznate pastorale i komedije „San ljetnje noći“.