Poezija: “Đulići XII”, Jovan Jovanović Zmaj
Jovan Jovanović Zmaj bio je jedan od najznačajnijih srpskih pjesnika 19. vijeka. Pisao je ljubavnu, dječiju, rodoljubivu i satiričnu poeziju, a posebno je poznat po zbirci “Đulići”, posvećenoj ljubavi, mladosti i porodičnom životu.
U pjesmama iz ciklusa “Đulići” Zmaj govori o nježnosti, ljubavi, čežnji i osjećanjima koja prate bliske odnose među ljudima. Njegov izraz je jednostavan i neposredan, ali istovremeno veoma emotivan.
U pjesmi “Đulići XII” pjesnik se obraća voljenoj osobi i pokušava da kroz njen pogled, osmijeh i suzu prepozna ono što ona osjeća. Noć, zvijezde i tišina stvaraju intimnu atmosferu, dok se u središtu pjesme nalazi pitanje neizgovorenih osjećanja.
Posebnu snagu pjesmi daju motivi ljubavi, nježnosti, pogleda, suze i skrivene tuge. Zmaj pokazuje da se ono što čovjek ne izgovori često može prepoznati kroz izraz lica i oči.
Đulići XII
O, pogledaj zvezde jasne,
O, pogledaj noći tije,
O, nasloni milu glavu
Tu gde srce moje bije.
Pa što si mi tako setna,
Pa što si mi tako bleda?
O, kaži mi, šta ti srce —
Moje srce pripoveda.
Kaže li ti mile snove
Bujnu tugu, slatke vaje,
Peva li ti zlatne nade
I rumene uzdisaje?
Vidiš, vidim, sve već znadeš,
Izdaju te sjajne oči,
Izdaje te ova rumen,
Ova suza to svedoči.
