U Nikšiću počela manifestacija „Dani Svetog Vasilija Ostroškog“
Veče posvećeno blaženopočivšim Mitropolitu Amfilohiju i Vladici Atanasiju, održao je u subotu, 7. maja 2022. godine, u Nikšićkom pozorištu, čime je počela tradicionalna kulturno-duhovna manifestacija „Dani Svetog Vasilija Ostroškog 2022“.
Ovogodišnja manifestacija proteći će u znaku obilježavanja jubileja – 350 godina od upokojenja Ostroškog i Tvrdoškog Čudotvorca, a organizuju je, prvi put, zajedno Opština Nikšić i Crkvena Opština Nikšić.
Sabranje, kome su prisustvovali predsjednik Opštine i predsjednik SO Nikšić Marko Kovačević i Nemanja Vuković sa saradnicima, sveštenstvo, monaštvo i brojna publika, blagoslovio je Episkop budimljansko-nikšićki G. Metodije, koji je obraćanjem o dvojici naših savremenika i velikana – Mitropolitu crnogorsko-primorskom Amfilohiju i Episkopu zahumsko-hercegovačkom Atanasiju, svečano otvorio „Dane Svetog Vasilija Ostroškog 2022“.
„I danas priklanjamo istinsku i duboku molitvu našim dobrim ocima i blagodarimo za ljubav i žrtvu koju su prema nama činili i dali. LJubav dostojnu časti predaka i pokoljenja, dostojnu Svetog Save i Svetog Vasilija, čiji su divni nasljednici, dostojnu Cara Lazara i Kosovskog zavjeta, dostojnu časti hrišćanina, slatkog našeg pravoslavlja, dostojnu čovjeka i Srbina – dostojnu Vječnosti“, kazao je Vladika, dodavši da su njihovim odlaskom ostala djela i posijano sjeme, cvijeće razbokoreno, proljeće neprolazno.
„Sijali su nebesko sjeme s obje ruke ljubavi i povjerenja, sijali su neumorno, sijali i prosijavali i po studenu i po vjetru silovitom, i nisu sijali uzalud, jer ništa nije uzalud što se s ljubavlju dijeli i daruje. Svako živo sjeme sa stola Gospoda našeg pomilovano dušom i očinskim rukama naših dobrih Sijača, koje kapne na dušu čovječju, već se poznaje kao miomirisni cvijet. Zemlje se i ne takne, a već procvjeta. Jer, zametak ljubavi već je ljubav“, naveo je Episkop Metodije.
U promociji međunarodnog zbornika, koji su 2021. godine priredili Pravoslavni bogoslovski fakultet u Beogradu, Matica srpska – Društvo članova u Crnoj Gori i Pravoslavni bogoslovski fakultet u Istočnom Sarajevu, učestvovao je i protojerej-stavrofor dr Boris Brajović.
Rekao je da su dvojica naših Arhijereja došli „ne u pustinju, već u zemlju ozvjerenih bića, u zemlju kotor jama i pasjih grobalja u kojoj je bezbožništvo bilo i zanimanje i izbor“.
„U pustoj besudnoj zemlji dočekao ih je usamljeni Hristos u napuštenim crkvama. Dočekalo ih je ono što pjeva Milan Rakić „Sam u pustoj crkvi, gde kruže vampiri, Očajan i strašan, Hristos ruke širi, Večno čekajući pastvu, koje nema…“ A kad su otišli ostavili su nam jednu zemlju osvećenu i prosvjećenu onim životvorećim Hristovim grobom. Ostavili su nam punu kuću“, ocijenio je o. Boris, naglasivši da zbornik, posvećen njima jeste mali dar koji im mnogi prinose na uzdarje, potvrđujući toliko života, koje se skupilo u njihovim ličnostima.
„U Zborniku je ponešto od onoga o čemu smo svi mi, koji smo ih susretali, mogli da se uvjerimo, a to je da je svaka riječ prosijana iz njihovih bića utemeljena u životima po Hristu. Svjedočanstva o njima i o njihovim teološkim, filosofskim, naučnim vrijednostima koja su skupljena u ovom zborniku su onaj zavjetni kovčeg iz koga možemo uzimati i graditi hristocentičnu budućnost našega naroda“, mišljenja je protojerej-stavrofor Boris Brajović.
Ako bi se, po riječima prof. dr Dušana Krcunovića, u tri riječi mogao sažeti bogoslovsko-filosofski opus Mitropolita Amfilohija i Vladike Atanasija, onda su to uzajamno upućujuće ideje ličnosti, slobode i zajednice.
„Ličnosnost je ontološka osnova čovjekovog postojanja, a to podrazumijeva mogućnost metanoje, preumljenja ili pokajanja kao ostvarenja slobode od vlastite prirode u pravcu izgradnje zajednice zasnovane na ljubavi. Stoga, prema njihovom poimanju, pravoslavna duhovnost i život nisu neki konzervativni sistem strogih i krutih pravila i obrazaca, čije poštovanje čvrsto jemči čovjekovu bogopodobnost. Na temelju ideja ličnosti, slobode i zajednice, kao i na osnovu svog istoriosofskog viđenja istorije srpskog naroda, ova dva biblijska čovjeka doveli su nas do razumijevanja naše nacionalne i socio-političke drame kao dio jedne biblijske epopeje spasenja i izbavljenja čovjeka“, ocijenio je Krcunović.
Poručio je da zbornik radova, u čast naših arhijereja, ukazuje ne samo na impo-zantnost njihove literarne i naučne zaostavštine, nego i na našu obavezu da se prema njoj i dalje ophodimo sa teorijskim i praktično-životnim motivima.
Protojerej-stavrofor Darko Đogo je ustvrdio da je u životu Mitropolita Amfilohija i Vladike Atanasija postojalo jedno sjeme koje je jevanđeosko, biblijsko i koje je, ma koliko oni uzrastali u građane kosmopolisa i uranopolisa, proisticalo iz one moračke kuće i iz one brdaričke njive.
„Možemo da vidimo u tome lekciju, koja je u ovom vremenu često zaboravljena – da čovjek mora pripadati najprije svom domu, pa svome narodu, svojoj Crkvi i tek onda može pripasti cijelom svijetu. Ma koliko napisali, nećemo uspjeti da rasvijetlimo sve aspekte njihove teologije. To su, vjerovatno, za sada, posljednje epohalne ličnosti srpskog crkvenog života, ljudi koji su na početku postojanja Pravoslavnog bogoslovskog fakulteta u Foči, sa neupitnim kompetencijama, bili u stanju da predaju gotovo sve. Najstarije generacije našeg fakulteta su bile blagoslovene time što su njih dvojica, uz još nekoliko nastavnika, predavali i crkvenu istoriju, i Sveto Pismo, i patrologiju“.
„Moramo reći da su oni bili jedna vrsta našeg objašnjenja mucavog zašto nismo uradili više, jer smo očekivali da će njih dvojica sve što je bilo potrebno uraditi. Za njihovog života oni su bili naše izvinjenje što smo lijeni i inertni. Očekivali smo od njih da dovijeka budu instituti na nogama“, kazao je sveštenik Darko Đogo.
Promociju je svojim nastupom upotpunio hor Svetog novomučenika Stanka. Izložba fotografija „Dvojedna duša“, autora jeromonaha Teofila Tvrdoškog, biće otvorena do praznika Svetog Vasilija Ostroškog.
