Pravoslavni hrišćani danas slave jedan od najvećih praznika, Vidovdan. Značaj Vidovdana za srpski narod proističe iz istorijskih događaja koji su vezani za taj datum.

Od svih je najznačajniji Kosovski boj, pogibija kneza Lazara (1371-1389) i tzv. propast Srpskog carstva, pa se tog dana slavi i crkveni praznik Svetog velikomučenika kneza Lazara i svetih srpskih mučenika..
Knez Lazar, koji je vladao od 1371. do 1389 godine u oblasti triju Morava, predstavlja jednog od najvažnijih srpskih vladara. Proslavio se učešćem u Kosovskoj bici, u kojoj je i izgubio život, ali koja ga je ujedno svrstala u red besmrtnika.
O kneževom životu prije početka vladavine i o njegovim precima, ne zna se mnogo.
Car Lazar Hrebeljanović bio je srpski vladar koji se proslavio u boju na Kosovu u kome je i poginio 1389. godine, nakon čega je proglašen za sveca. Vjeruje se da je rođen oko 1329. godine u Prilepcu od oca Pribaca, logoteta na dvoru kralja Dušana, dok je ime njegove majke istoriji ostalo nepoznato. Kao mladić, Lazar je i sam služio na dvoru pomenutog cara od koga je dobio i titulu stavioca.
Godine 1353. car Lazar Hrebeljanović oženio se Milicom, ćerkom kneza Vratka koji je bio iz roda Nemanjića. Sa Milicom je imao osmoro djece: ćerku Maru, koja je bila udata za Vuka Brankovića, Draganu, Teodoru, Jelenu, Oliveru, čiji je suprug bio osmanski sultan Bajazit I, sina Stefana, srpkog kneza i despota, Vuka i Dobrivoja.
Car Lazar Hrebeljanović dao je sebi titulu gospodara svih Srba, a vladarsko ime bilo mu je Stefan. Zahvaljujući njemu, crkvena anatema skinuta je sa Srbije kada je carigradski patrijarh Flotej poslao jermonahe Marka i Mateja da to svećano urade, te je 1375. godine izabran prvi srpski patrijarh.
Godine 1373. car Lazar je zajedno sa kraljem Ludvigom I i bosanskim banom Tvrtkom porazio župana Nikolu Altomanovića, koji je pokušao da od Dubrovnika oduzme Ston i Pelješac. Zarobili su ga, oslijepljelii i podijelili među sobom oblast koja mu je pripadala, a car Lazar i njegov zet Vuk Branković dobili su oblast od Rudnika do Kosova.
Knez Lazar imao je veliku želju da pomiri Pećku i Carigradsku patrijaršiju u čemu je i uspio 1375. godine. Čin je obavljen u Peći u prisustvu ne samo crkvenih velikodostojnika, već i velikog broja velmoža.
Na Vidovdan, 28. juna 1389. godine, odigrala se bitka na Kosovu, kada je srpska država branila od Turaka južnu granicu svoje teritorije. U ovoj bici najviše se istakao Miloš Obilić, koga je Vuk Branković osudio kao izdajnika, iako je sam to bio. Obilić je uspio da ubije sultana Murata. No, i caru Lazaru je ubrzo odrubljena glava.
Kako bi se nakon bitke sklopio mir sa Turskom koja bi dozvolila i prenošenje Lazarevih moštiju, njegova ćerka Olivera morala je da ode u harem Bajazita I 1390. Godinu dana kasnije, njegove mošti prenesene su u njegovu zadužbinu,manastir Ravanicu.