Marko Ristić, srpski pisac i diplomata, umro je na današnji dan, 12. jula 1984. godine,  jedan od najaktivnijih u krugu srpskih nadrealista.

Poslije završenog Filozofskog fakulteta u Beogradu između dva svjetska rata izdavao je i uređivao većinu nadrealističkih časopisa, a po okončanju Drugog svjetskog rata bio je jugoslovenski ambasador u Francuskoj.

Djela: pjesme “Od sreće i od sna”, “Bez mere”, “Nox microcosmica”, eseji “Nacrt za jednu fenomenologiju iracionalnog” /sa Kočom Popovićem/, “Koje su pobude i kakvi uspesi školske filozofije”, “Smrt fašizmu – sloboda narodu”, “Književna politika”, “LJudi u nevremenu”, “Od istog pisca”, “Krleža”, “Prostor – vreme”, “Politička književnost”, “Nacer tiempo”, “Svedok ili saučesnik”.