Na današnji dan
8. marta (24. februara) 1879. godine rođen je srpski slikar, vajar i pisac Mihailo Milovanović, jedan od osnivača Udruženja likovnih umjetnika Srbije i ratni slikar Vrhovne komande srpske vojske u Prvom svjetskom ratu.
Rođen je u Gostinici u tadašnjoj Kneževini Srbiji. Poslije kamenorezačkog zanata od koga je odustao , 1905. godine Milovanović je u Minhenu postao student Akademije lijepih (likovnih) umjetnosti. Diplomirao je 1909. godine na Likovnoj akademiji u Minhenu, a u zemlju se vratio na početku Balkanskih ratova 1912. kao dobrovoljac.
Njegovo slikarstvo karakteriše preplitanje realizma, simbolizma i impresionizma, u dinamičkom procesu stalnih preobražaja i potrage za prepoznatljivim izrazom.
Autor je čuvenih portreta srpskih vojvoda Radomira Putnika, Živojina Mišića, Stepe Stepanovića i Petra Bojovića, kralja Petra I Karađorđevića i regenta Aleksandra Karađorđevića. Izložbe njegovih slika u periodu između dva svjetska rata bile su prvorazredan kulturni događaj. Njegova izložba 1938. u paviljonu “Cvijeta Zuzorić” u Beogradu bila je najposjećenija postavka u dotadašnjoj istoriji te kuće.
Izradio je spomenike arhimandritu račanskog manastira i knezu Sokolske nahije Hadži Melentiju u manastiru Rača, komandantu Zlatiborskog komitskog odreda majoru Kosti Todoroviću u Srebrenici, srpskim ratnicima u Mladenovcu, spomenik na Krfu poginulim vojnicima Drinske divizije, mermerni ikonostas u pravoslavnoj crkvi u Mladenovcu. Većina njih je uništena.
Bio je veliki patriota i nosilac Albanske spomenice, Ordena svetog Save i Ordena Jugoslovenske krune III stepena.
Na početku Drugog svjetskog rata nije želio da se opredijeli ni za jednu stranu, već je došao u rodno mjesto. Milovanovića su komunisti strijeljali u Užicu 28. novembra 1941. godine, pod optužbom da je engleski špijun.
