Na današnji dan

06. marta 1874. godine rođen je ruski filozof Nikolaj Aleksandrovič Berđajev, mislilac hrišćanske inspiracije, jedan od najvećih filozofa 20. vijeka, čije su ideje ključ za razumjevanje duhovne situacije savremenog čovjeka.

Za njega je ljudska ličnost kao duhovni entitet najviša vrijednost. U njenoj stvaralačkoj osnovi je apsolutna sloboda, koja proizlazi iz bezdana, podzemlja. Sadržaj te kreativne dimenzije jeste dijalektika „bogočoveštva”, misterija „rođenja Boga u čovjeku i čovjeka u Bogu”, a sama ličnost nije nešto gotovo, stabilno i dovršeno, jer je stalno pokreće kreativna energija, pri čemu se prepliću čovjek kao mikrokosmos i univerzalno kao makroantropos.
Filozofski izraz oblikovao je u atmosferi usamljenosti, proročki zanet elementima iracionalnih težnji, eshatoloških i mističkih želja, u uslovima sukoba s inertnim svijetom materije i zlih slutnji. Stalnom težnjom za originalnošću, postao je najpopularniji ruski filozof na Zapadu, mada je uvijek bio krajnje suzdržan prema zapadnim sistemima vrijednosti i načinu života.
Rusiju pritisnutu boljševičkom diktaturom krajnje nevoljno je napustio 1922. godine, a 1948. godine umro je u Francuskoj kao emigrant. Njegova djela su, „Hrišćanstvo i klasna borba”, „Smisao istorije”, „Filozofija slobode”, „Čovjek i mašina”, „Izvori i smisao ruskog komunizma”, „O ropstvu i slobodi čovjeka”.