Na današnji dan
Jugoslovenski i srpski pjevač pop muzike, Zdravko Čolić rođen je 30. maja 1951. godine u Sarajevu. Otac Vladimir mu je bio oficir u policiji, a majka Stana domaćica. Porodica Čolić vodi porijeklo iz hercegovačkog sela Vlahovići. Bio je golman u juniorskom pogonu sarajevskog FK Željezničar, ali je kasnije počeo da trenira atletiku i na jednom takmičenju osvojio drugo mjesto iza tadašnjeg reprezentativca Nenada Stekića. Međutim, odustao je pošto više nije postizao značajnije rezultate.
Čolić je bio talentovan za recitovanje i glumu, pa je primljen u Pionirsko pozorište gdje je učestvovao u predstavama Dječaci Pavlove ulice i Kekec i Mojca. Muzikom se u to vrijeme bavio iz hobija; išao je u muzičku školu i učio je da svira gitaru. Sa drugom Bracom Isovićem je svirao za prijatelje u parku,a u lokalnim okvirima su bili poznati kao duet „Čola i Isa sa Grbavice”. U drugom razredu gimnazije, sa prijateljem je otišao da provede praznike u očevoj vikendici u Baošićima; na predlog prijatelja Čolić se prijavio za takmičenje pjevača amatera u Bijeloj. Izveo je pjesmu Bitlsa Lady Madonna i osvojio drugo mjesto i svoj prvi pjevački honorar.
Od svoje rane mladosti postaje član Saveza komunista Jugoslavije i Saveza socijalističke omladine Jugoslavije, a kasnije biva iščlanjen iz pomenutih društveno-političkih organizacija zbog učestalog nepojavljivanja i neaktivnosti na partijskim sastancima i skupovima.
Shvativši da muzika može da čini njegovu karijeru, Čolić se priključio grupi Mladi i lijepi, a 1969. godine je prešao u Ambasadore, koje su u to vrijeme činili vojni muzičari, a jedini civil bio je gitarista Slobodan Vujović. Ambasadori su vremenom dobijali sve više ponuda za nastupe, što vojni muzičari zbog svojih obaveza nisu mogli da ispune, pa su 1970. Čolić i Vujović osnovali Nove ambasadore. Novi ambasadori su tog ljeta sa Indeksima svirali u Dubrovniku mjesec dana. Na festivalu „Vaš šlager sezone” Novi ambasadori su sa pjesmom Zdenka Runjića Plačem za tvojim usnama osvojili sedmo mjesto, a pjesma je postala veoma slušana.
U ovo vrijeme Čolić je dobio ponudu da vježba sa Indeksima i bude potencijalna zamjena u slučaju da Davorin Popović napušti grupu. Nekoliko puta je i nastupao sa njima. Kako se pjesma Plačem za tvojim usnama prodala u iznenađujuće velikom tiražu, uspjesi Ambasadora su skrenuli pažnju Kornelija Kovača na Zdravka Čolića i on ga je pozvao da postane pjevač Korni grupe umjesto Dade Topića.
Čolić je u ovo vrijeme bio student prve godine Ekonomskog fakulteta u Sarajevu, ali je ipak 10. septembra 1971. godine došao u Beograd. U Korni grupi je ostao šest mjeseci i za to vrijeme snimio tri pjesme (Gospa Mica gazdarica, Kukavica i Pogledaj u nebo), a zatim se vratio u Sarajevo i nastavio studije.
Na festivalu „Vaš šlager sezone” 15. aprila 1972. godine Čolić je izveo pjesmu Kemala Montena Sinoć nisi bila tu. Tu je pjesmu prvobitno trebalo da otpjeva Josipa Lisac, ali je ona odustala. Čolić je osvojio treće mjesto po izboru publike i nagradu za interpretaciju.
Od ovog momenta zvanično je počela njegova solo karijera.
