Na današnji dan
02. aprila 1840. godine rođen je Emil Zola jedan od najistaknutijih francuskih pisaca devetnaestog vijeka, ostaće upamćen kao začetnik naturalističkog pravca.
Zola je djetinjstvo proveo u južnom dijelu Francuske gdje je njegov otac, inače inženjer, radio na izgradnji vodosistema. Nakon smrti oca, Zola zajedno sa majkom nastavlja da živi u siromaštvu.
Dva puta je polagao maturski ispit, ali nikako nije uspio da ga položi, stoga je ubrzo bio primoran da napusti školovanje i da se zaposli. Kako mu ni to nije uspjelo, čak dvije godine je živio u nevjerovatnom siromaštvu. Prema nekim navodima, Zola je bio toliko siromašan da je bio primoran da jede vrapce koji su mu slijetali na prozor.
Nakon što se zaposlio kao službenik u jednoj izdavačkoj kući, počeo je da piše za veliki broj novina kako bi zaradio malo više novca. Ipak, ljubav prema fikciji ga je navela da napiše svoj prvi roman pod nazivom „Klodova ispovjest“, koji je ubrzo privukao nevjerovatnu količinu pažnje javnosti. Kako je ubrzo postao veoma poznat, a shvativši da može da izdržava i sebe i majku zahvaljujući pisanju, Zola napušta posao službenika i posvećuje se pisanju.
Narednih godina objavljuje dva romana: „Tereza Raken“ i „Madlen Fera“. Ubrzo pronalazi inspiraciju u Balzakovoj „Ljudskoj komediji“ i objavljuje ciklus „Rugon-Makarovi“ koji se sastoji iz dvadeset romana od kojih svaki prati priču različitog lika jedne porodice.
Tokom šezdesetih godina 19. vijeka, Zola je u svojim člancima nerijetko branio umjetnost Kloda Monea, Eduara Manea, kao i Pjera Ogista Renoara. Iz tog razloga Zola je često bio u prilici da se nađe na raznim okupljanjima slikara i upravo tu upoznaje teoriju umjetnosti.
Međutim, nakon što je objavio roman „Djelo“ o životu slikara koji ne uspjeva da spozna svoj kreativni potencijal šta neizbježno vodi ka njegovom samoubistvu na kraju romana, biva oštro kritikovan, a njegova reputacija biva ozbiljno narušena.
Godine 1870. Zola se ženi Gabrijelom Milej, a te iste godine stupa u kontakt sa mnogim uvaženim piscima.
Kao jedan od osnivača naturalističkog pokreta, Zola je objavio nekoliko studija na temu teorije umjetnosti, uključujući „Eksperimentalni roman“ i „Naturalistički književnici“.
Godine 1898. Zola se umiješao u Drajfus aferu. Naime, riječ je o Alfredu Drajfusu, francuskom oficiru, nepravedno osuđenom za izdaju. Ova afera je u potpunosti podijelila francusko društvo, a trajala je čak 12 godina. Stoga je Zola u svom otvorenom pismu pod nazivom „Optužujem“ žustro napao francuske generale zbog nepravedne optužbe. Samo nekoliko mjeseci kasnije slučaj Drajfus je ponovo pokrenut, a sama intervencija Emila Zole je u velikoj mjeri umanjila pomahnitali militarizam koji je vladao u to vrijeme u Francuskoj.
Zolini poslednji romani „Tri grada“ i „Četiri jevanđelja“ često ne odaju tako snažan utisak kao što to čine njegova ranija djela.
29. septembra 1902. godine Zola je neočekivano preminuo. Emil
Zola ostaće upamćen kao ne samo jedan od najznačajnijih književnika Evrope, već i kao borac za pravdu i istinu, heroj siromašnih i optuženih. Danas počiva pored Voltera, Žan Žak Rusoa, Viktora Igoa i mnogih drugih francuskih pisaca čija su djela izmijenila tok francuske istorije.
