Juče je u Novom Sadu, u 72 godini, preminuo jedan od najtrofejnijih sportista u crnogorskoj istoriji Momir – Mošo Lučić. Lučić je bio majstor džudo sporta 8. Dan, saopšteno je iz Džudo federacije Crne Gore.

Momir – Mošo Lučić legenda džudo sporta na prostorima bivše Jugoslavije, rođen je 1949. godine u selu Goransko – Plužine.
U svojoj bogatoj takmičarskoj karijeri Moša je sa reprezentacijom Jugoslavije osvojio prvu medalju (bronzanu) na Ekipnom prvenstvu Evrope, održanom u Lionu-Francuska 1975. godine. Sa studentskom repezentacijom Jugoslavije osvojio je srebrnu medalju na Ekipnom prvenstvu svijeta 1974.godine u Briselu. Samo posle godinu ipo dana od početka treniranja osvojio je prvu seniorsku medalju (bronzanu)na Prvenstvu Jugoslavije 1971.godine održanom u Novom Sadu. Kasnije će na prvenstvima Jugoslavije za seniore osvojiti ukupno 13 medalja (7 zlatnih, 1srebrnu i 5 bronzanih)
Pored navedenih uspjeha osvojio je 3 zlatne i 1 srebranu medalju na pojedinačnim i ekipnim seniorskim prvenstvima Balkana. Veliki uspjeh ostvario je na Mediteranskim igrama 1975.godine u Alžiru gdje je osvojio 3 mjesto i bronzanu medalju. Osvajač je više medalja na najznačajnim međunarodnim takmičenjima. Kao najuspješniju izdvaja 1976. godinu. Tada je na prvenstvu Jugoslavije u Mariboru postao dvostruki prvak ( u svojoj kategoriji + 93.kg, kao i u apsolutnoj konkurenciji). U apsolutnoj konkurenciji pobijedio je u polufinalu Gorana Žuvelu, a u finalnom meču Ranka Miranovića. Pobjeda nad Žuvelom mu je ostala posebno u sjećanju, jer se radi o evropskom prvaku. Stručna komisija ga je tada jednoglasno proglasila za najboljeg takmičara prvenstva.
Još veći uspjeh u ovoj godini je ostvario na seniorskom prvenstvu Evrope održanom u Kijevu, gdje je osvojio 3. mesto i bronzanu medalju, i tako postao prvi džudista iz Crne Gore kome je uspjelo da se okiti evropskom seniorskom medaljom. Ostvarenim rezultatima ispunio je normu za nastup na Olimpijskim igrama u Montrealu. Sa najvećim ambicijama se pripremao za najznačajniji nastup u sportskoj karijeri svakog sportiste, riješen da upravo na Olimpijadi pruži svoj maksimum. Međutim, zbog teške povrede vratnog pršljenja na predolimpijskom turniru u Milanu, nije mogao nastupati na Olimpijadi, a sportsku karijeru je morao završiti mnogo ranije nego što je planirao. Tako je njegova sportska karijera, iako je kratko trajala, bila veoma uspješna, što ga na osnovu postignutih rezultata svrstava u najuspješnije džudiste SFRJ-a svih vremena.
Mošo je bio uspješan i kao sportski radnik. Dugo godina je bio član Upravnih odbor Džudo saveza Jugoslavije. Prvi je džudista koji je položio za međunarodnog džudo sudiju 1991. godine u Parizu. Ušestovao je na više od 10 međunarodnih seminara za sudije, koje je kasnije prenosio na prostore SRJ Sudio je na više Evropskih prvenstava. Duže od 10 godina je bio Predsjednik sudijske komisije Džudo Saveza SRJ.
Iako je svu svoju uspješnu sportsku karijeru ostvario kao takmičar Džudo Kluba “Slavija”- Novi Sad, on je uvijek ponosno isticao da je prije svega Nikšićanin i Rastovčanin.
Izvor: RTVNK