Prije 8.000 godina, grupa lovaca-sakupljača izgradila je na uzvišenju iznad rijeke Amnja u Sibiru, najstarije utvrđenje poznato do danas: odbrambena građevina sastavljena od mreže veoma dubokih rovova, nasipa i palisada koje su štitile grupu domova.
Uprkos teškim životnim uslovima, ta grupa ljudi je uživala u resursima: lovili su štuku i lososa, losove i irvase, naoružani kopljima čiji vrhovi su pravljeni od kostiju i kamena, ali su i pored toga pravili i razne keramičke posude kako bi sačuvali viškove hrane.
U tom naselju, dovoljnom za smještaj nekoliko desetina ljudi, kopane su rupe za pravljenje staništa duboka skoro dva metra, kako bi se zaštitili od ekstremnih temperatura sibirske tajge.
Takođe, da bi se odbranili od napada susjednih plemena, podigli su zemljane zidove visoke nekoliko metara sa drvenim palisadama na njima. Vremenom, odbrana je probijena, i to prema mišljenju arheologa, najverovatnije u nekoj vrsti sukoba.
Stalno naselje lovaca-sakupljača
Iako neki istraživači brane hipotezu da je ova vrsta građevina mogla nastati tek nakon takozvane “neolitske revolucije” i razvoja poljoprivrede sa ciljem skladištenja poljoprivrednih viškova, ovaj nalaz, objavljen u časopisu Antiquity, mogao bi da promijeni to mišljenje: u tom dalekom periodu istorije lovci-sakupljači su se trajno naseljavali u mestima koja su štitili zidinama i palisadama.

“Ako bi ovako nešto otkrili na Bliskom istoku, kao deo naselja poljoprivrednog društva, to ne bi bilo iznenađenje. Ali ovo otkriće je jedinstveno jer je do njega došlo na području u kom se to ne očekuje”, izjavio je arheolog Heni Piezonka, sa Univerziteta u Berlinu.
Bogatsvo resursa dovodi do sukoba
Za autore studije, ove drevne ljudske grupe su ostvarile napredak i u tehnološkim inovacijama i u strategijama preživljavanja i u promeni ritualnih i pogrebnih praksi. Međutim, veći stepen sedentarnog načina života rezultirao je povećanjem tenzija i društvenih sukoba između različitih grupa.
Stanovnici ovog naselja na reci Amnja uspeli su da akumuliraju veliku količinu jestivih namirnica poput ulja i visokokalorične hrane. “Nisu morali da se bave poljoprivredom, sredina im je sezonski pružala sve što im je bilo potrebno”, objašnjava Piezonka.
U ovom i drugim utvrđenim ograđenim prostorima u sibirskom regionu, dokumentovano je nekoliko slojeva požara, što otkriva da su i kuće i odbrambene konstrukcije izgrađene od drveta periodično bile zahvaćene plamenom. Isto tako, otkriće vrhova strela izvan utvrđenja sugeriše mogućnost da su različite zajednice upuštale u neku vrstu nasilnog sukoba.
Izvor: nationalgeographic.rs