Promocija jubilarne godišnjice romana ,,Biblioteka“ autora, profesora, književnog teoretičara, prevodioca, izdavača i svjetski priznatog pisca fantastike Zorana Živkovića upriličena je trećeg dana manifestacije ,,Karneval romana“ koja je posvećena afirmaciji djela Miodraga Bulatovića, a koja u svom fokusu izdvaja pojam karnevalizacije u umjetnosti, kao i pojam invertovane slike svijeta koja se nalazi u osnovi karnevalizovane i fantastične književnosti. Priliku da razgovara sa uvaženim profesorom i piscem imala je prof. dr Gordana Kustudić koja je u uvodnoj riječi najavila da je ovo drugi susret sa profesorom, koga je nikšićka publika upoznala na promociji kritičkog izdanja publikacije ,,Zli dusi“ na kome je autor Živković istrajno radio, a povodom obilježavanja trostrukog jubileja – obilježavanje dva vijeka od rođenja Dostojevskog, 150 godina od objavljivanja romana ,,Zli dusi“ i vijeka od prevođenja ovog monumentalnog djela. Imajući u vidu da je riječ o manifestaciji ,,Karneval romana“ sasvim je opravdano iznijeti velike brojke, krupne činjenice koje stoje iza djela Zorana Živkovića i pored senzibiliteta koji autor njeguje prema kultu knjige, pisanju i prema čitaocima, jer bi u protivnom priča o autoru ,, kroz podatke, kroz brojke bila svojevrsno svetogrđe“ poručila je moderatorka Kustudić. Autor je brojnih proznih djela i najprevođeniji savremeni srpski pisac čiji su romani objavljivani u Americi, Engleskoj, Njemačkoj, Španiji, Portugaliji, Danskoj, Grčkoj, Koreji, Turskoj, Rusiji, Češkoj, Poljskoj, Bugarskoj, Sloveniji, Hrvatskoj, a priče zastupljene u inostranim antologijama i časopisima. Živković je dobitnik Svjetske nagrade za književnost za roman-mozak ,,Biblioteka“ ( 2003), nagrade ,,Miloš Crnjanski“ za roman ,,Četvrti krug“ (1994), nagrade ,,Isidora Sekulić“ za roman ,,Most“ (2007), kao i nagrade ,,Stefan Mitrov Ljubiša“ (2007) za ukupno prozno stvaralaštvo. Romani ,,Knjiga“, ,,Biblioteka“ i ,,Skrivena kamera“ nominovani su za jedno od najprestižnijih evropskih literarnih priznanja – ,,Medunarodnu dablinsku književnu nagradu IMPAK (International Dublin Literary Award, utemeljena 1996. godine) za roman napisan ili preveden na engleski jezik, potom za nagradu ,,Širli Džekson“ (Shirley Jackson Award) za najbolju novelu koja se dodjeljuje na Redercon konferenciji imaginativne literature u Barlingtonu ( Masačusets) kao i za nagradu ,,Britanskog društva za fantastiku“ ( British Fantasy Award ) 2008. godine u kategoriji za najbolji roman.
,,Biblioteka” je dobila ,,Svjetsku nagradu za fantastiku” ( World Fantasy Award) 2004. godine čime je Zoran Živković postao drugi neanglosaksonski pisac uz Horhe Luis Borhesa koji je dobio nagradu za životno djelo i Patrika Ziskinda, autora romana ,,Parfem” kome je pripalo to prestižno američko odličje. Prema riječima Živkovića riječ je o rukopisu koji je ,,objavljen trećem broju američke antologije ,,Levijatan” koja se sastoji od ,,šest djelova gdje na početku svakog dijela ide po jedan dio Biblioteke i onda pisci koji imaju svoje priloge i svoju antologiju pišu po motivima moje priče”. Roman-mozaik čini sponu šest priča o bibliotekama koja započinje Virtuelnom bibliotekom, nastavlja sa Kućnom bibliotekom, Noćnom bibliotekom, Paklenom bibliotekom, Najmanjom bibliotekom, a završava sa Otmenom bibliotekom za koju u rukopisu navodi da je neće ,,oskrnavati nijedan ružan uljez”. U njima je glavni junak pisac, čije životno središte predstavljaju knjige i biblioteka, kao omiljeni prostor. Autor govori o nemogućnosti da se racionalno objasne mnoge pojave, što od čitaoca zahtijeva da prihvati čudo, kao ravnopravan fenomen. Ovaj nekada redovni profesor na Filološkom fakultetu u Beogradu, a sada profesor u penziji, svoju agilnost, mladalački zanos i intelektualnu vitalnost potvrđuje radom sa studentima na radionicama kreativnog pisanja koje uči da ne postoji “povlašćen način pisanja” niti da se postaje pisac nakon pohađanja kursa jer kako poručuje ,,istorija književnosti je dementna”. Ugledni britanski časopis “The Guardian” karakteriše Živkovića kao čudesno ironičnog autora ,,čije se nadasve osobene vizije savršeno slažu s njegovom sumornom duhovitošću punom apsurda” pa ne čudi što profesor za sebe kaže da će napisati poslednju knjigu iako se u njegovom proznom opusu već nalazi roman naslovljen ,,Poslednja knjiga” koja je objavljena 2007. godine. Na konstataciju da je i pored činjenice da je američki književni časopis ,,Svjetska književnost danas” objavio temat o Živkovićevoj prozi 2011. godine nepravedno zapostavljen i nedovoljno prepoznat od strane književnih tokova objašnjava da ne pripada ,,nijednoj intresnoj grupi“. Govorivši o postojećem paradoksu naglašava da svaka generacija ima svoj sistem vrijednosti i da sadašnja generacija živi u uvjerenju da ,,srpska književnost može opstati samo ako se bavi velikim nacionalnim temama u književnosti“. I pored paradigme fantastične književnosti i odrednice koja se nalazi u piščevoj definiciji senzibiliteta, za sebe kaže da njegova proza ne pripada žanru naučne fantastike. U posebnom osvrtu upućuje da ima 23 knjige i da u njima nema tragova naučne fantastike iako je fiksiran u javnoj predstavi kao neko ko se bavio pomenutim žanrom: ,,Ja se jesam bavio naučnom fantastikom, to su gresi moje mladosti i nemam ništa protiv fantastike, naprotiv mislim najbolje, ali kao pisac nikada nijesam napisao nijedno slovce naučne fantastike. Moj opus jeste opus koji sadrži knjige koje sadrže fantastiku, i to nikako nije osnovna determinantna, Ja sebe doživljavam kao pisca bez prefiksa“. Opominje da ne pišemo naučnu fantastiku već je živimo. Pored mjerila koja savremenog pisca afirmišu u sopsvenoj sredini, autor Živković je govorio i o recepciji djela u međunarodnim okvirima. Živkovićeva djela izučavaju se na američkim univerzitetima, a profesor Rajli Bogert uključio je ,,Četvrti krug” u kurs o savremenom evropskom romanu, dok profesor Džefri Stejdlmen tumači ,,Sedam dodira muzike” u okviru seminara ,,Muzičke teme u kratkoj prozi”. Rukopis je popularan u Turskoj, a odnedavno se pojavilo njeno treće izdanje, potom u Italiji gdje je na osnovu adaptacije urađena dječija predstava, iako nije riječ o dječijoj književnosti, u junu se očekuje japansko, mađarsko i grčko izdanje. Ne iznenađuje izdanje u Saudijskoj Arabiji gdje se dosad nije pojavila nijedna srpska knjiga, kao ni piratsko izdanje u Iraku. U Portugalu je već deceniju postala obavezna školska lektira čime se potvrđuje hipoteza da je rukopis prošao barijeru vremena jer jednom prošavši kroz ,,filtere, kroz sita ona ostavlja trag u nekoj formi”sugeriše profesor Živković uz riječi da je ,,Biblioteka ušla u krug djela koja su trajno prisutna”. Živkovićev rukopis je okarakterisan i kao izazov na čuvenu Borhesovu ,,Vavilonsku biblioteku” koju je napisao 1941. godine zamišljajući svemir u obliku impozantne biblioteke.
Prema Živkovićevim pričama ,,Voz” i ,,Hotelska soba” reditelj Puniša Đorđević snimio je igrani film Dva koji je imao premijeru na Festu 2007. godine , a isti reditelj je ekranizovao Živkovićevu priču ,,Ispovedaonica” koja je prikazana na beogradskom Festivalu kratkometražnih filmova 2007. godine. Radio adaptacija priča ,,Budilnik na stočiću” i priča ,,Voz “ emitovana je na programu radija BBC, a televizija Studio B emitovala je TV Seriju ,,Sakupljač” koju je nikšićka publika u Gradskoj kući bila u prilici da odgleda sinoć u maestralnoj izvedbi Petra Kralja, a koja je snimljena prema Živkovićevom ciklusu ,,Dvanaest zbirki”.
