Obnova fresaka u manastiru Kosijerevo
U velikoj svetinji Eparhije budimljansko-nikšićke, manastiru Kosijerevo u toku je obnova živopisa u manastirskoj crkvi Rođenja Presvete Bogorodice. Oslikavanje u fresko tehnici radi poznati freskopisac Miloš Janićijević Raški.
Unutrašnje zidove hrama početkom `70.-ih godina 20. vijeka oslikao je jeromonah Naum Andrić, jedan od rijetkih živopisaca tog vremena, u stilu srpskog srednjovekovnog freskopisa. Iako umjetnički veoma lijepo urađen, ovaj živopis je usled vlage, a zbog korišćenja neodgovarajuće podloge i nekvalitetne boje, sada veoma oštećen.
Prije hramovne slave, praznika Roždestva Presvete Bogorodice, prošle godine krenulo se sa radovima na obnovi fresaka od kojih je manji dio ostao sačuvan: u kupoli figure proroka, četiri Jevanđelista, a u lijevoj i desnoj pjevnici kompozicije Roždestva Presvete Bogorodice i Vavedenje, na zapadnom zidu kompozicija Uspenja Presvete Bogorodice.
Za ovaj veoma zahtjevan posao angažovan je poznati freskopisac Miloš Janićijević Raški. On je kao freskopisac iz raško-prizrenske Eparhije ostavio brojne tragove u crkvama i manastirima Eparhija Srpske pravoslavne Crkve; radio je, pored ostalih, freske u obnovljenoj crkvi manastira Sveti Vrači u Zočištu, oslikao je paraklis, posvećen Svetom Lazaru Četvorodnevnom u manastiru Svetih Arhangela u Prizrenu i veleljepnom Sabornom hramu u Podgorici.
Do prošlogodišnje slave, oslikao je u oltaru kompoziciju Bogorodice sa Hristom. Radovi su, ovih dana, nastavljeni i polako se izobražavaju freske Hrista Pantokratora u kupoli, a u oltaru Vaznesenja Hristovog.
Živopisanje manastirske crkve nastaviće se posle praznika Svetog proroka Ilije, i, kako su nam kazali iz manastira, planirano je da će do proslave Roždestva Presvete Bogorodice, ove godine, biti urađeno oslikavanje oltara. Tokom zimskih mjeseci radovi će mirovati, a za završetak cjelokupnog živopisanja unutrašnjosti hrama potrebna su značajna finansijska sredstava i mnogo vremena.
Kosijerevsko bratstvo ima skromne prihode od manastirskog rukodjelja i to nije dovoljno za ovaj veliki posao. Oni pozivaju sve dobronamjerne i ljude plemenitih namjera da se, u skladu sa svojim mogućnostima, uključe i pomognu novčanim prilogom, kako bi se završilo oslikavanje manastirske crkve. Manastir Kosijerevo to, svakako zaslužuje, jer je ova naša velika svetinja, kroz vjekove, sabirala narod, krijepila ga i snažila u najtežim vremenima naše mukotorpne istorije.
Prilozi se mogu uplatiti na žiro račun: 555-2473-05, a za uplate iz inostranstva: 234300-02722542, za naznakom “za izradu živopisa”.
Po predanju manastir Kosijerevo potiče, čak, iz 4. vijeka. Kada su Sveti car Konstantin i carica Jelena prolazili ovim krajevima osnovali su manastire: Dobrićevo, Kosijerevo, Tvrdoš i Zavalu. Sačuvan je pečat iz 1260. godine, koji predstavlja najstariji materijalni trag o postojanju manastira Kosijerevo. Godine 1687. Turci su porušili manastirske zgrade, a trudom igumana dobrićevskog hadži Dionisija, koji oko 1800. prelazi u manastir Kosijerevo obnavlja, uz pomoć Banjana, ovu svetinju i uspostavlja manastirski poredak.
U ovom manastiru su od 1884. do 1914. boravile mošti Svetog Arsenija Sremca II arhiepiskopa srpskog, kada su sklonjene pred dolazak Austro-ugara. Hrišćani rimokatolici su manastirsku crkvu do temelja srušili uoči Preobraženja 1914. Crkva je u današnjem obliku podignuta `30. godina prošlog vijeka, osveštana je 1933. u vrijeme kralja Aleksandra. Usled izgradnje brane „Grančarevo“ za potrebe formiranje vještačkog Bilećkog jezera, manastirska crkva je, u periodu od 1964. do 1966, premještena na sadašnju lokaciju u Petroviće u Banjanima. Sada se u manastiru nalazi stopalo Svetog apostola Luke.