Na Filološkom fakultetu održano gostujuće predavanje prof.dr Gorane Raičević

Studijski program za srpski jezik i južnoslovenske književnosti, u saradnji sa Maticom srpskom – Društvom članova u Crnoj Gori i pod pokroviteljstvom Ambasade Republike Srbije, organizovao je gostovanje prof. dr Gorane Raičević, redovne profesorke na Katedri za srpsku književnost na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Novom Sadu.

Tim gostovanjem nastavljena je dugogodišnja saradnja koja je bila prekinuta zbog okolnosti u vezi sa pandemijom.
Gorana Raičević autorka je knjiga Čitanje kao kreaccja (1997), Laza Lazarević: junak naših dana (2002), Eseji Miloša Crnjanskog (2005), Komentari Dnevnika o Čarnojeviću Miloša Crnjanskog (2010), Krotitelji sudbine: O Crnjanskom i Andriću (2010), Drugi svet – Eseji o književnosti: istorija, teorija, kritika (2010), Agon i melanholija: Život i delo Miloša Crnjanskog (2021) – nagrade „Laza Kostić“, „Nikolaj Timčenko“ i „Nikola Milošević“, Dobra lepota: Andrićev svet (2022). Dobitnica je Medalje kulture za očuvanje kulturnog nasleđa koju dodjeljuje Kulturni centar Vojvodine „Miloš Crnjanski“.
U predavanju „Crnjanski i komentari“ prof. Raičević se najprije osvrnula na elemente biografskog pristupa koji mogu poslužiti u rasvjetljavanju poetike nekog pisca. Biografski momenat afirmisao je i sam Crnjanski u komentarima o svom djelu i u intervjuima. U tom pogledu bi se dva oprečna pojma, agon i melanholija, mogli razumjeti kao karakterne i duševne osobine Miloša Crnjanskog, ali i kao faze u razvoju njegovog stvaralaštva. Ukazala je i na neka tumačenja koja kao centralnu osobinu u djelu Crnjanskog vide neku vrstu nihilizma. Nasuprot tome, tumači Raičević, Crnjanski traži smisao u opštem umiranju koje se dogodilo u Prvom svjetskom ratu.

To je uočljivo i po ideji o postojanju jednog idealnog prostora koja se često javlja u tekstovima Crnjanskog. Avangardni umjetnici, među kojima su i Miloš Crnjanski i Ivo Andrić, nose ne samo negaciju nekih vrijednosti i društvenih i umjetničkih konvencija, nego i uvjerenje da svijet mora da se promijeni. U tome, smatraju avangardni stvaraoci, umjetnost treba da ima vodeću ulogu. Važna je za razumijevanje poetike Crnjanskog i njegova esejistika, jer govori o autopoetici. Među esejima je Raičević kao izuzetan istakla i esej Crnjanskog o Njegošu. Tu je veoma važna i ideja o zajednici, što je još jedna u nizu karakteristika koje povezuju Crnjanskog i Andrića.
Moderator tribine bio je doc. dr Goran Radonjić.

Zajedno sa profesorima sa Studijskog programa za srpski jezik i južnoslovenske književnosti Raičević se srela sa dekanom, prof. dr Igorom Lakićem.