Mladi Nikšića

Jovan Jovanović – Zmaj, sprski pisac, umro je na današnji dan, 14. juna 1904. godine, član Srpske kraljevske akademije, liričar bogate invencije, prema ocjeni književne kritike “pjesnički izraz duhovnog i duševnog života srpskog naroda” u drugoj polovini 19. vijeka.

 

 

Jovan Jovanović osnovnu školu je učio u rodnom Novom Sadu, gimnaziju u Halašu i Požunu (Bratislava), a maturirao je u slovačkoj Trnavi. Prije medicine, koju je završio u Pešti, studirao je prava u Pešti, Pragu i Beču. Radio je kao ljekar u Novom Sadu, Pančevu, Sremskim Karlovcima, Futogu, Beogradu, Zagrebu i Beču, a u Beogradu je od 1890. do 1898. bio dramaturg Narodnog pozorišta. Pjesnički se razvijao pod uticajem srpske narodne poezije i lirike Branka Radičevića. Ispjevao je zbirke ljubavnih pjesama “Đulići” i “Đulići uveoci” – potresne, elegične ispovijesti poslije smrti supruge i četvoro djece. Napisao je veliki broj rodoljubivih i izuzetno vrijednih političko-satiričnih pjesama, a kao dječiji pjesnik je neprevaziđen u srpskoj književnosti. Osnovao je i uređivao književni list “Javor”, satirične listove “Zmaj”, “Žiža”, “Starmali” i dječji list “Neven”. Prevodio je sa ruskog, njemačkog, mađarskog i engleskog jezika.
Ostala djela: obimna knjiga pjesama “Pevanija”, pjesnička legenda “Vidosava Branković”, šaljivi komad “Šaran”.