Aleksej Maksimovič Pješkov, ruski pisac, umro je na današnji dan, 18. juna 1936. godine, poznat kao Maksim Gorki, utjemeljivač socijalističkog realizma.

Aleksej Maksimovič Pješkov smatrao je da književnost reprodukuje stvarnost i vizionarski dočarava budućnost, uvijek u težnji ka boljem. Najčešća i najuspješnija tema njegovog stvaralaštva je tzv. rusko dno u kojem se kreću malograđani, pobunjenici svih vrsta, izgubljeni i prezreni ljudi. Poslije 1917. je polemisao s vođom Oktobarske revolucije Vladimirom Iljičem Uljanovom i drugim čelnicima boljševičkog diktatorskog vrha, kritikujući postupke sovjetskih vlasti. Istovremeno je učestvovao u duhovnoj obnovi zemlje i smatraju ga najznačajnijim kulturnim poslenikom u postoktobarskoj epohi. Umro je 1936, u vrijeme okrutnih represalija Josifa Visarionoviča DŽugašvilija – Staljina, pod okolnostima koje nikad nisu potpuno rasvijetljene.

Djela: priče, pripovijetke i romani – “Makar Čudra”, “Starica Izergilj”, “Maljva”, “Konovalov”, “Pjesma o sokolu”, “Foma Gordejev”, “Mati”, “Pjesma o vjesniku oluje”,”LJeto”, “Trojica”, “Ispovijest”, “Gradić Okurov”, “Čelkaš”.