15. februara 1942. godine umro je srpski kompozitor i dirigent Stanislav Binički.

Prva muzička znanja stekao je od Stevana Mokranjca i Josifa Marinkovića, pjevajući u horu Obilić.

Za vrijeme studija na Filozofskom fakultetu u Beogradu osniva Akademsko muzičko društvo. Poslije jednogodišnjeg rada u gimnaziji u Leskovcu odlazi u Minhen, gdje, između 1895. i 1899. godine studira kompoziciju i solo pjevanje.

Nakon završenih studija, vratio se u Beograd, gdje je učestvovao u razvoju muzičke i pedagoške djelatnosti. Postaje vojni kapelnik i osniva prvi simfonijski Beogradski vojni orkestar, a 1904. godine i Muziku kraljeve garde kojom diriguje do 1920. godine.

Zajedno sa Mokranjcem i K. Manojlovićem osniva Srpsku muzičku školu. Bio je horovođa mnogih pjevačkih društava i dirigent Narodnog pozorišta, gde je i 1920. godine osnovao Operu, čiji je prvi dirigent i direktor bio.

Autor je “Marša na Drinu. Komponovao je prvu izvedenu srpsku operu “Na uranku” (1903), na tekst Branislava Nušića. Između ostalog autor je većeg broja kompozicija za vojne duvačke orkestre: uvertire “Iz mog zavijčaja”, ciklusa narodnih pesama u obradi “Na Liparu”, ciklusa “Pesme iz Južne Srbije i Mijatovke”, kao i vojnih marševa “Na Drinu” i “Paradni marš”.