Na današnji dan
Francuski romanopisac, osnivač i predstavnik naturalističkog pravca Emil Zola preminuo je 29. septembra 1902. godine.
Iako je u književnost ušao kao romantičar, Zola se u kasnijim djelima ne zadovoljava metodama objektivnog realizma, već pod uticajem naglog razvoja prirodnih nauka pokušava da i u litereturi uvede naučne metode, te razvija teoriju takozvanog eksperimentalnog romana.
Svoje teoretske poglede nastojao je ostvariti u ciklusu „Rugon-Makarovi“ ili „Prirodna i društvena istorija jedne porodice pod Drugim carstvom“ (Histoire naturelle et sociale d’une famille sous le Second Empire, 1871 — 1893), gdje je u 20 romana prikazao fizičko i moralno propadanje pojedinih članova porodice Rugon-Makart uslijed njihovog hereditarnog opterećenja; ujedno je i dao i presek kroz razne društvene sredine u doba Drugog carstva i oživio preko 1000 lica.
Među romanima iz tog ciklusa nelaze se i najpoznatija Zolina djela kao: Trbuh Pariza (1873), Jazbina (1877), Nana (1879), Žerminal (1885), Čovjek-zvijer (1890).
Manje su značajniji njegovi kasniji ciklusi „Tri grada“ (Lourdes 1894, Rome 1896, Paris 1898) i nedovršena tetrologija „Četiri jevanđelja“ – Plodnost, Rad, Istina i Pravda (Les Quatres Evangiles – Fécondité (1899), Travail (1901), Vérité (1903), Justice (nedovršeno)).
Mada je Zola nesumnjivo jedan od najznačajnijih francuskih književnika, visoku umjetničku vrijednost dostiže jedino u opisima masovnih scena, gdje je pravom epskom snagom znao prikazati instinkt gomile, dok mu je glavni nedostatak u površnoj karakterizaciji likova i nedostatku psihološke uvjerljivosti.
