Na današnji dan
Američki filmski glumac Robert de Niro rođen je 17. avgusta 1943. godine.
De Niro je rođen u Njujorku, kao sin Roberta de Nira starijeg, apstraktnog ekspresionističkog slikara, vajara i pjesnika italijanskog porijekla i Virdžinije Admiral koja se takođe bavi slikarstvom. Oni su se sreli na časovima slikanja kod Hansa Hofmana u Provinstaunu, Masačusets. Roditelji su mu se razveli kad je imao dvije godine.
Robert De Niro je prvo pohađao “Little Red School House” a kasnije ga je majka upisala na Visoku školu muzike i umjetnosti u Njujorku. Napustio ju je kad je imao 13 godina i priružio se uličnoj bandi u Maloj Italiji gdje je zaradio nadimak “Bobby Milk” (Bobi Mlekce) zahvaljujući svom bijelom tenu.
De Niro je pohađao Konzervatorijum Stele Adler, kao i Glumački studio Lija Strasberga, iako je De Niro došao u sukob sa Strasbergovim metodama, a svoje članstvo je koristio samo zarad profesionalnog prestiža. Sa 16 godina pojavio se u Čehovljevom Medvjedu.
Prvu značajnu saradnju imao je u 20. godini sa Brajanom de Palmom 1963. kad se pojavio u filmu Vjenčanje koji je izašao tek 1969. godine. Većinu šezdesetih je proveo radeći u pozorišnim radionicama i of-Brodvej produkcijama.
Igrao je malu ulogu u francuskom filmu Tri sobe na Menhetnu, a ponovo je radio sa De Palmom na filmovima Pozdravi iz 1968. i Zdravo, mama iz 1970. godine.
Privukao je pažnju javnosti 1973. godine ulogom bolesnog hvatača Jenkija u Lakše malo s bubnjevima. Iste godine započeo je plodnu saradnju sa Skorsizom nezaboravnom ulogom malog mafijaškog prevaranta Džonija Boja u filmu Zle ulice, u kome je Harvi Kajtel glumio Čarlija. Slijedila je izuzetno uspješna saradnja glumca i režisera u filovima kao što su Taksista (1976), Njujork, Njujork (1977), Razjareni bik (1980), Kralj komedije (1983), Dobri momci (1990), Rt straha (1991) i Kazino (1995). U ovim filmovima De Niro je uglavnom glumio „šarmantne sociopate”.
Taksista je posebno značajan za De Nirovu karijeru; mitska uloga Trevisa Bikla izbacila ga je u zvijezde i zauvijek povezala De Nirovo ime s poznatim Biklovim monologom You talkin’ to me? (Meni kažeš?).
Njegova prva glavna uloga je uloga u filmu Bang the Drum Slowly. Godine 1974. glumi mladog don Vita Korleonea i uloga u tom filmu mu donosi Oskara za najboljeg sporednog glumca. Poznat je po svojoj dugogodišnjoj saradnji sa filmskim režiserom Martinom Skorsezeom. Ta saradnja je počela 1973. ulogom u filmu Opasne ulice, a za ulogu Džejka La Mote u Skorsezeovom Razjarenom biku bio je nagrađen Oskarom za najboljeg glumca 1980. godine. Za Oskara je bio nominovan za uloge u Skorsezeovim filmovima Taksista (1976) i Rt Straha (1991), a takođe je bio nominovan i za uloge u filmu Lovac na jelene (1978) i u filmu Buđenja (1990). Poznat je i kao učenik poznate glumačke škole koju je vodila glumica Stela Adler. Sebe smatra Italo-Amerikancem i ima italo-američki naglasak.
Godine 1978. De Niro je igrao Majkla Vronskog u slavnom filmu o Vijetnamskom ratu Lovac na jelene. Druga značajna uloga bila je u filmu Serđa Leonea Bilo jednom u Americi, u kome je glumio jevrejskog gangstera Dejvida
Tupavog Aronsona 1984. Od sredine osamdesetih De Niro je počeo povremeno da glumi komične role i postigao je veliki uspjeh i u tom žanru, filmovima kao što su Brazil (1985), Ponoćna trka (1988), Wag the Dog (1997), Gangster pod stresom (1999), Gangster pod stresom 2 (2002), Upoznaj moje roditelje (2000) i Upoznajte Fokerove (2004).
U kasnim devedesetim De Niro je počeo da ulaže u područje Tribeka u Njujorku, ustanovljavajući filmski studio i filmski festival. De Niro je kasnije priznao da je neke ispodprosječne filmove, koje je snimio u devedesetim, snimao samo da bi obezbijedio novčanu podršku ovom dobrotvornom poduhvatu.
Osvojio je dva Oskara: kao najbolji glumac za ulogu u Razjarenom biku i za sporednu ulogu u filmu Kum.
Zanimljivo je da su De Niro i Marlon Brando jedini par glumaca koji su dobili nagrade glumeći isti lik: Brando za ulogu starog Don Vita Korleonea u filmu Kum, dok je De Niro kasnije dobio nagradu za ulogu mladog Vita u filmu Kum 2. Brando i De Niro nisu radili zajedno na sceni sve do filma Skor (Pogodak, 2001). De Niro se u stvari prijavio za ulogu Sonija u prvom „Kumu”, ali je uloga dodijeljena Džejmsu Kanu. Kada je režiser Frensis Ford Kopola pripremao „Kuma 2” sjetio se De Nira i znao da će on da glumi mladog Vita Korleonea.
Hvaljen zbog svoje posvećenosti ulogama, De Niro se udebljao 27 kilograma i uzimao časove iz boksa da bi portretisao Džejka LaMotu u Razjarenom biku, sastrugao zube zbog filma Rt straha i naučio da svira saksofon zbog filma Njujork, Njujork. Često ga upoređuju s drugom glumačkom ikonom Al Pačinom, s kojim je glumio u Kumu 2 1974, Vrelina 1995. i Opravdano ubistvo 2006. godine.
