Na današnji dan
Srpski književnik, pisac i pjesnik Duško Radović umro je 16. avgusta 1984. godine. Radović je bio poznat i kao aforističar, novinar, urednik dječijih emisija na radiju i televiziji, dječijih časopisa i TV serija. Rođen je 29. novembra 1922. godine u Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca, u Nišu.
Otac Uglješa je po profesiji bio željezničar porijeklom iz Čačka, a majka Sofija je bila domaćica porijeklom iz Niša. Iz obje porodice je naslijedio njihove najbolje osobine; sa očeve strane obrazovanje i prosvećenost, a sa majčine toplinu i marljivost. Bio je treće od četvoro djece. Obožavao je oca uprkos tome što je bio strog i sa devet godina mu je posvetio svoju prvu pjesmu.
Godine 1928. se sele u Suboticu gdje Duško završava osnovnu školu i šest razreda gimnazije. Školovanje je nastavio u Beogradu studirajući filozofiju. Po završetku rata postao je izvođač književnih radova i pisao je: skečeve, aforizme, najave, odjave, humoreske, pjesme, priče, scenarije za igrane i dokumentarne filmove.
Radio je u listovima: „Zmaj“, „Pionir“, „Kekec“, bio je glavni urednik „Pionirskih novina“, urednik Programa za djecu Radio-Beograda, urednik Programa za djecu Televizije Beograd, urednik jednog od najboljih listova za djecu u Evropi, „Poletarac“, novinar „Borbe“ i od 1975.-1983. godine urednik Studija B.
Širokim narodnim masama je poznat po emisiji „Beograde, dobro jutro“ u kojoj je od 1976.-1983. godine publiku zabavljao aforizmima koji su objavljeni u tri knjige i prodati u 300.000 primeraka. Napisao je veliki broj knjiga od kojih su neke prevedene na engleski, ruski, njemački i druge svjetske jezike.
Njegova poznata djela su:
1953. godine radio-igra „Kapetan Džon Piplfoks“,
1954. godine pesme „Poštovana deco“,
1961. godine pesme „Smešne reči“,
1963. godine pesme i priče „Pričam ti priču“ i „Tužibaba i još 9 jednačinki“,
1963.-1965. godine televizijska serija „Na slovo, na slovo“,
1969. godine poema sa Matijom Bećkovićem „Če, tragedija koja traje“,
1971. godine pesme „Vukova azbuka“,
1972. godine pesme „Zoološki vrt Beograd“,
1977. godine aforizmi „Beograde, dobro jutro 1“,
1981. godine aforizmi „Beograde, dobro jutro 2“,
1983. godine poezija i proza za decu u četiri knjige: „Ponedeljak“, „Utorak“, „Sreda“ i „Četvrtak“,
1984. godine aforizmi „Beograde, dobro jutro 3“.
Druga manje poznata djela su: „Zašto deca čačkaju nos“, „Kako je kit postao domaća životinja“, „Gde je zemlja Dembelija“, „Razbojnik Kađa i princeza Nađa“, „Crni dani“, „Dokolice“, „Volimo Beograd svakoga dana po malo“, „Poziv dobrim ljudima“, „Nikola Tesla“, „Nije-jeste“, „Igre i igračke“, „Krokodokodil“, „Sedi da razgovaramo“, „Plavi žaket“.
Nakon njegove smrti objavljene su knjige: „Vestern“, „Ženski razgovori“, „O plakanju“, „Na slovo, na slovo“, „Na ostrvu pisaćeg stola“ i „Kratke priče“.
