Na današnji dan, 14. februara, 869. godine, umro je Ćirilo, jedan od dvojice slovenskih prosvjetitelja (Ćirilo i Metodije). Svetovno ime bilo mu je Konstantin. Sa starijim bratom Metodijem sastavljač je slovenske azbuke glagoljice. Konstantin je bio učitelj filozofije i bibliotekar u carigradskoj crkvi Svete Sofije, a Metodije visoki državni činovnik.

Na molbu moravskog kneza Rastislava, vizantijski car Mihailo III poslao je dvojicu učenih Grka u Rastislavovu Moravsku, da propovijedaju hrišćanstvo među tamošnjim Slovenima. Namjera je bila da se Moravska oslobodi uticaja Salcburške nadbiskupije (arhiepiskopije) i uopšte bavarskog (njemačkog) uticaja. Prethodno, oni su na slovenski jezik (najvjerovatnije Slovena iz okoline Soluna), preveli bogoslužbene knjige. Tako je nastao prvi slovenski književni jezik. Tokom boravka u Rimu, gdje su moralida odu kako bi se opravdali pred papom, zbog optužbi od strane bavarskog sveštenstva, Ćirilo umire, a papa je Metodija postavio za arhiepiskopa moravskog i panonskog. Poslije Metodijeve smrti njegovi učenici su prognani iz Moravske i većina je otišla na jug – među Bugare i Srbe.