Francuski romanopisac koji se smatra ključnim autorom realizma, Onore de Balzak rođen je 20. maja 1799. godine.

Rođen je u Turu, Francuskoj. Zarvršio je prava u Parizu i šest godina po završenim studijama, mimo volje svojih roditelja, pisao romane koje je objavljivao pod tuđim imenima, dok u tridesetoj godini nije osjetio da je napisao djelo od vrijednosti i dao mu svoje ime. To je roman “Šuani”. Otada, za dvadeset godina, koliko će još živjeti, on se sav predaje radu i čini radne podvige u koje rijetko ko može vjerovati.
Balzak se s pravom može smatrati tvorcem modernog romana. Pre njega roman je smatran za niži književni rod. On ga je preporodio, obnovio i proširio njegove metode, da mu ogromno, dotad neslućeno prostranstvo i bacio u zasjenak tragediju i epopeju.
Balzak je došao na genijalnu ideju da sve svoje romane objedini u jednu cjelinu koju je nazvao “Ljudska komedija”. Svaki roman je posebna cjelina ali sve ih objedinjuje vrijeme, podneblje, mentalitet, ličnosti. Neke njegove ličnosti javljaju se u različitim djelima, različitim vremenima i drugačijim ambijentima.U “Ljudskoj komediji” Balzak prikazuje plemstvo, ministre, političare, bankare, sudije, advokate, oficire, sveštenike, trgovce, novinare, studente, fabrikante, seljake, zanatlije, prosjake, robijaše, prostitutke. Njegova “Ljudska komedija” je tako postala i ostala istorija naravi francuskog društva prve polovine 19.vijeka. On je postao najbolji i najpoznatiji istoričar. U najznačajnija i najpoznatija djela ubrajaju se: “Čiča Gorio”, “Šagrinska koža”, “Evgenija Grande”, “Rođaka Beta”, “Rođak Pons”, “Izgubljene iluzije”, “Traženje apsolutnog”, “Seljaci”, “Pukovnik Šaber”.