Na današnji dan

30. marta 1746. godine rođen je veliki španski slikar, crtač i grafičar Fransisko Hose de Goja i Lusijentes . Njegovo djelo je ogledalo španske istorije vremena u kojem je živio.

Goja se rodio u Fuendetodosu u sjevernoj Španiji, kasnije se čitava porodica preselila u Saragosu. Goja je počeo svoje umjetničko obrazovanje sa Hoseom Lusanom i Martinesom, lokalnim umjetnikom koji je studirao u Napulju. Sa 14 godina, Goja je dobio priznanje od lokalnog slikara, Žose Luzana. Poslije je otišao u Italiju da nastavi studije umjetnosti. Po povratku u Saragosu, 1771. godine, slikao je freske za lokalnu katedralu. Ovi radovi, dekorisani rokoko tradicijom, stabilizovali su Gojinu umjetničku reputaciju.
Od 1775. do 1792. godine, Goja je dizajnirao crtane filmove za preduzeće u Madridu. To je bio najznačajniji period za razvoj Gojine umjetnosti.
Bio je pod uticajem neoklasicizma, što je čak preovladavalo nad rokokoom, i bio je priznati portretista španske aristokratije.
1799. godine, zbog opasne bolesti, Goja je ostao trajno gluv. Izolovan od ostalih, vrijeme je provodio u fantazijama i imaginacijama. Goja je bio profesor slikanja na kraljevskoj akademiji od 1795. do 1797. godine, a 1799. godine, proglašen je za prvog španskog dvorskog slikara.
Tokom Napoleonove invazije i rata u Španiji za nezavisnost od 1808. do 1814. godine, Goja je radio kao dvorski slikar u Francuskoj.
On je izrazio svoj užas zbog rata seriji grafika pod imenom “Nesreće rata”. Kad se vratio u Španiju, Goji su oprostili zbog služenja Francuzima, ali novi kralj nije favorizovao njegov rad.
Od 1819. do 1924. godine, Goja je živio izolovan u kući, van Madrida. Oslobođen sudskih ograničenja, razvijao je sopstveni stil.
1824. godine, poslije neuspijeha u pokušaju da povrati liberalnu državu, Goja dobrovoljno odlazi u izgnanstvo, u Francusku. Živio je u Bordou, nastavljajući da stvara sve do smrti, 16. aprila 1828. godine.