Korupcija se definiše kao zloupotreba službenog položaja ili povlastica radi sticanja koristi, često na štetu opšteg dobra i integriteta društva. Neovisno od ekonomskog, političkog, kulturnog, etičkog aspekta društva u kome se dešava, ona je pogubna za sve sve njegove članove.

Nazivamo je društvenim fenomenom koji se može razviti čak i opstati u svim sistemima, profesijama i ticati se svih pojedinaca.

Nažalost, korupcija u našem društvu nije djelo koje se često može naći kao tema, češće je tabu. Nije zastupljeno i u sudskim zapisima, njihovi tragovi se vještvo prikrivaju i najčešće ne dolaze do lica sudske pravde. Upravo to predstavlja glavnu kariku koja suspenduje otkivanja i kažnjavanje iste.

Kako bi mogli biti borci protiv korupcije, neophodno je umjeti prepoznati je. S tim u vezi, važno je znati da postoje sledeći oblici korupcije:

Finansijska korupcija-sticanje novca kroz mito ili pronevjeru istog.

Politička korupcija-korišćenje sopstvene političke moći radi sticanja koristi, najčešće manipulacijom izbora i izbornom voljom građana.

Birokratska korupcija- nepravedno kotrolisanje i usmjeravanje procesa u cilju sticanja lične koristi, najčešće finansijske.

Sistemska korupcija- korupcija unutar sistema kao što su pravosuđe, obrazovanje i zdravstveni sektor.

Posljedice su mnogobrojne, teško dokučive i nadoknadive. One najčešče, najbrojnije su sledeće:

Ekonomske- sprečava ekonomski rast, suzbija rasvoj ekonomskih investicija, dovodi do povećanja trošova.

Društvene posledice- društvena nejednakost sa izraženom nepravednošću, nedostupnost javih procesa građanstvu.

Političke posledice- integritet političke scene dovodi u upitan položaj, nema integriteta vlasti, destabilizacija političkih procesa

Moralne/etičke posljedice- nejadnokost među građanstvom, urušavanje etičkih/moralnih standarda.

Kada prepoznamo i odvažimo se da krenemo u borbu protiv korupcije, proces je sveobuhvatan i kordinisan, unaprijed isplaniran. Koraci koji nas čekaju na putu suzbijanja korupcije su sledeći:

Transparencija – transparenat rad institucija, laka i praktična dostupnost informacijama, podacima rada državnih institucija.

Sankcije – kazne za koruptivna djela i tačna sprovođenja zakona

Edukacija- znanje posledicama korupcije kroz edukaciju građana ali i medija ili institucija čija je nadležnost.

Autonimija institucija- samostalnost i neosporna pravičnost istih, koje će građanstvu uliti povjerenje ali prije svega biti intitucije od značaja kakvo im pripada.

Činjenica koja ukazuje da je korupcija odluka i stvar djelovanja svih, ne smije biti izuzeta iz misljenja bilo koga. Zato je osviješćenost i edukacija na ovu temu neophodna svakom građaninu.