Jedna ličnost-jedan grad
Slavni crnogorski vajar Mijo Mijušković rođen je u Nikšiću, gdje je i proveo najveći dio svog života.
Odrastao je u porodičnoj kući koja se nalazila na početku ili na kraju današnje ulice Novaka Ramova. Nakon školovanja za meteorologa, kao devetnaestogodišnjak dolazi na Cetinje, gdje uz organizovanje meteorološke službe, upoznaje grad i druži se sa značajnim ličnostima. U Nikšiću Mijo nastavlja rad meteorologa, učestvuje i u izgradnji specijalne opservatorije. Tu je razvio do najviše razine svoj umjetnički opus, a meteorološku stanicu pretvorio u jedno od centralnih mjesta kulturnog i umjetničkog života Nikšića. Gotovo da ne postoji poznatija ličnost sa jugoslovenskih i evropskih prostora koja je posjetila Nikšić (od Branka Ćopića, Desanke Maksimović pa do direktora UNESKO-a, ambasadora, svjetskih pisaca itd) a da nije svratila u ovu čuvenu Mijovu umjetničku „laboratoriju“ i ostavila u kamenu ili drvetu ispisanu poruku o doživljaju njegovog rada. Početkom 21. vijeka, svoj život i rad nastavio je u jednom zaseoku kod Sutomora. Iako je bio svjetski putnik, mirni stvaralac nemirnog duha i umjetnik kojem su bila otvorena vrata gotovo svih najvećih umjetničkih centara u svijetu, u Nikšiću je decenijama stvarao neka od svojih najmonumentalnijih djela, koja danas krase javne površine u svim krajevima Crne Gore i okruženja, ali i brojne privatne kolekcije vlasnika istančanih ukusa. Mijušković je s pravom nazvan pjesnikom kamenog neba Crne Gore, čiju ljepotu na čudesan način prikazuje svojim skulpturama, koje decenijama izazivaju divljenje gdje god da su izložene. Njegove skulpture od 1964. godine do danas predstavljane su na više od 40 samostalnih izložbi – širom SFRJ, u Italiji, Njemačkoj, Mađarskoj, sedam puta u Francuskoj. Samo je u svom ateljeu u sutomorskom naselju Suvi Potok gdje je doselio iz Nikšića, napravio više stotina skulptura u kamenu. Imao je preko četrdeset samostalnih i više kolektivnih izložbi u bivšoj Jugoslaviji i inostranstvu. Brojna priznanja zaokružuje nacionalna Trinaestojulska nagrada za životno djelo 1992. godine. Kamen – potku svojih vizija, pronalazio je širom Crne Gore, od kanjona do plaža, a dobijao je kao poklon kamenje iz Indije, sa Himalaja, Kamčatke, iz Egipta i Hilandara, čak i kamen meteorita, ali i kamene djelove u zemljotresu srušenih crnogorskih hotela. Stručna kritika za Mijuškovića kaže da je on u skulpturi, ono što je Lubarda u slikarstvu. Mijušković je definitivno, uz Rista Stijovića, najveće vajarsko ime Crne Gore svih vremena.
Mijo Mijušković je rođen 1931. godine u Nikšiću. Živi i stvara u zaseoku Suvi potok kod Sutomora.
Izvor: Fejsbuk stranica Društvo prijatelja biblioteke Njegoš