Poznati Nikšićani: Ratko Vulanović
Ratko Vulanović je rođen 16. 05. 1941. godine u Lazu kod Nikšića. Osmogodišnju školu završava u Nikšiću, a potom upisuje Umjetničku školu u Herceg Novom (1959) koju napušta 1963. da bi upisao Akademiju likovnih umjetnosti u Beogradu gdje i diplomira 1968. godine. Od 1969. godine je član ULUS-a, a 1986. godine dobija status istaknutog umjetnika.
Kako poslednje dvije decenije pretežno slika, jer vajarstvo iziskuje fizičku snagu, pored snage duha, kaže da ipak smatra za sebe da je vajar, jer je to ono što njega predstavlja. Voli kamen, granit, poznaje ga u dušu, sa njim se može sve, jak je, odoljeva kako vremenskim, tako i ljudskim faktorima, i ne može mu ništa biti. Možemo ga isprskati sprejem, ali to je to, nije poput stiropora, koji traje tri sata, poput današnje umjetnosti.
Njegova djela se nalaze na trgovima, u muzejima i galerijama, na Adi Ciganliji (“Kapija bez kraja”), u Tašmajdanskom parku, Narodnom muzeju u Beogradu, Stokholmu (Nobelova fondacija), Podgorici (crkva Hristovog Vaskrsenja), Budvi itd. U Nikšiću je postojao kameni grad, na kojem je radio 10-12 godina, započet 1993. godine, ali je nakon 15 godina naloženo da se ukloni sa tadašnjeg mjesta, između hrama Svetog Vasilija Ostroškog i gradskog muzeja, pa je do današnjeg dana situacija neriješena i pod sporom. Izložba u Budvi je trajala četiri godine, a dio tih predmeta i dalje stoji na istom mjestu. Potom je nastao Kameni grad na Adi Ciganliji. Dio tih skulptura urađen je od granita koji je sam birao i donosio iz Radalja a zatim obrađivao na Adi.
Izlagao na brojnim kolektivnim izložbama u zemlji i inostranstvu, a samostalno: Beograd (1971, 1973, 1977, 1982, 1988, 1989, 2002); Zrenjanin (1977); Subotica (1977); Podgorica (1977, 1987, 1996); Nikšić (1992); Moskva (1993); Budva (1996); Bar (1997).
