Na današnji dan
Misionarka koja je život posvetila siromašnim i bolesnim, Majka Tereza, preminula je petog septembra 1997. godine.
Njen pradjed se doselio u prvoj polovini 19. vijeka iz Prizrena u Skoplje. Roditelji, majka Dronda i otac Nikola su joj dali ime Gondžea (ružin pupoljak, na turskom jeziku). Otac joj je bio apotekarski pomoćnik apoteke Sadika Nuzeta, koja je osnovana 1907. godine. Imala je brata Lazara i sestru Agušu, sa kojom je pjevala u crkvenom horu. Poslije osnovne škole upisala je srpsku gimnaziju.
Presudan momenat u Gondžinom životu bila je smrt oca Nikole. Sa dvije drugarice 1927. godine odlazi u Dablin, gdje radi kao medicinska sestra, a zatim u Indiju, gdje pomaže leproznim bolesnicima. Tada je dobila ime Majka Tereza.
Godine 1950. Majka Tereza osniva red Misionarke milosrđa, koji je kasnije priznat i nalazi se pod papskom kontrolom. Misionarke milosrđa se posebno brinu za umiruća lica, sirotinju i bolesne. Obavezuju se na nesklapanje braka, siromaštvo i poslušnost.
Kako su Misionarke milosrđa rasle pod njenim vođstvom, one su proširile svoj red i u druge zemlje. Red ima 3.000 sestara i 500 braće u oko 100 zemalja svijeta. Do 1970-ih Majka Tereza je postala poznata u svijetu kao humanitarac i zatupnik siromašnih i bespomoćnih, delimično zahvaljujući dokumentarnom filmu i knjizi „Nešto lijepo za Boga“ Malkolma Mageridža.
Otac joj je Cincar, a majka Albanka. Majka Tereza se izjašnjavala da je „po krvi“ Albanka, po državljanstvu Indijka, a po vjeri katolik. Papa Jovan Pavle II ju je beatifikovao i dao joj titulu „Blažena Tereza od Kalkute“.
Majka Tereza dobila je Nobelovu nagradu za mir 1979. za svoj humanitarni rad.
Povodom smrti na mjestu rodne kuće u Skoplju je 1997. otkrivena spomen ploča u koju je urezana njena čuvena izreka: „Svijet nije gladan samo hljeba, nego još više ljubavi”.
