Na današnji dan
Jevrejski književnik i dobitnik Nobelove nagrade za književnost 1978, Isak Baševis Singer rođen je 14. jula 1904. godine.
Rođen u Poljskoj, koja je tada bila dio Ruske Imperije, u gradiću Radziminu, u rabinskoj porodici. Isak Baševis Singer je jevrejsko obrazovanje stekao u vjerskoj školi svoga oca, i stekao status rabina. Tim poslom se nikada nije bavio, kao ni njegov stariji brat Izrael Ješua Singer, kasnije poznat pisac jidiša.
Godine 1925. Singer na konkursu jednog varšavskog lista za priču osvaja prvu nagradu, potom, sve češće piše priče, novele i štampa ih po jidiš novinama i časopisima. Mada se oslanjao na tradiciju fantastike u domicilnoj književnosti, pisao je o savremenim likovima i njihovim problemima, ali je dugo izbjegavao složenije socijalne konotacije.
Singer, 1935. godine, pred nadirućim nacizmom, odlazi, za bratom, u SAD, u Njujork, gdje nastavlja da piše umjetničku prozu, radeći i za jidiš novine.
Djelo mu je posvećeno Jevrejima istočne Evrope koji su živjeli po getima i jevrejskim emigrantima u Americi. Izborom maternjeg jezika, dugo je bio osuđen na vrlo uzak krug čitalaca jidiša (na koji je i prevodio – Knuta Hamsuna, Remarka, „Čarobni brijeg” Tomasa Mana).
Poslije objavljivanja pripovjetke „Gimpel Luda”, 1953. godine, u engleskom prevodu Sola Beloua, na velika vrata ulazi u svjetsku književnost. Prevode ga sve više, već sredinom šezdesetih jedan je od najpopularnijih pisaca u Americi. Punu svjetsku reputaciju stiče dobijanjem Nobelove nagrade, 1978. godine.
Autor je niz zbirki priča, poput čuvene „Metuzalemova smrt i druge priče”, i slavnih romana, prevedenih i na srpski: „Mađioničar iz Lublina”, „Sotona u Goraju”, „Ludak”, „Neprijatelji”, „Rob”, „Sjenke na Hadsonu”… Autobigrafsko djelo je „U sudnici mog oca”..
Preminuo je 24. jula 1991. godine u Majamiju.
