Na današnji dan

Istaknuti srpski i jugoslovenski pisac iz Bosne i Hercegovine, ubrojeni među 100 najznamenitijih Srba, Mehmed Meša Selimović rođen je 26. aprila 1910. godine.

U rodnom gradu Tuzli završio je osnovnu školu i gimnaziju. Upisao se 1930. godine na studijsku grupu srpskohrvatski jezik i jugoslovenska književnost Filozofskog fakulteta u Beogradu. Diplomirao je 1934., a od 1935. do 1941. godine radio je kao profesor Građanske škole, a potom je 1936. godine postavljen za suplenta u Realnoj gimnaziji u Tuzli.
Prve dvije godine rata Selimović živeo je u Tuzli, gdje je bio uhapšen zbog saradnje sa Narodnooslobodilačkim pokretom, a u maju 1943. godine prešao je na oslobođenu teritoriju. Tada je postao član Komunističke partije.
Od 1947. godine živjeo je u Sarajevu i radio kao profesor Više pedagoške škole, docent Filozofskog fakulteta, umjetnički direktor „Bosna-filma“, direktor drame Narodnog pozorišta, glavni urednik IP „Svjetlost“.
Poslije prve knjige, zbirke pripovijetki „Prva četa“ (1950) objavljuje roman „Tišine“ (1961). Slijede knjige, zbirka pripovijetki „Tuđa zemlja“ (1962) i kratki poetski roman „Magla i mjesečina“ (1965).
Kritika je „Derviš i smrt“ (1966) odmah oduševljeno pozdravila kao izuzetno djelo. Pisci iz Bosne i Hercegovine predložili su da se Meša ovim romanom kandiduje za Nobelovu nagradu za književnost. Roman „Tvrđava“ (1970) vraća nas u još dublju prošlost, u 17. vijek. „Tvrđava“ je tu i stvarnost i simbol, a kao simbol ona je „svaki čovjek, svaka zajednica, svaka ideologija“ zatvorena u samu sebe.
Nakon romana „Ostrvo“ (1974) koji obrađuje teme iz savremenog života, slijede djela: „Djevojka crvene kose“, „Pisci, mišljenja i razgovori“, „Za i protiv Vuka“, „Krug“ i „Sjećanja“ (1976). Ovo poslednje djelo je autobiografsko. U njemu Meša opisuje mnoge važne događaje i ličnosti koje su na njegov život uticale i ostavile neizbrisiv trag.
Selimović je preminuo u Beogradu 11. jula 1982. godine.