22. februara 1935. godine rođen je Danilo Kiš, jedan od najistaknutijih pisaca savremene srpske književnosti, pripovjedač, romansijer, esejista, prevodilac.

U prozi je dostigao najviše umjetničke domete u ciklusu romana o jevrejskoj porodici Sam, porodičnoj hronici, koja prati život članova porodice kroz nekoliko generacija, u različitim društvenim okolnostima i različitim životnim situacijama.

Pripovjetke “Grobnica za Borisa Davidoviča” i “Enciklopedija mrtvih” okupljene su u cjelinu na principu tematske ciklizacije. U njima se podjednako srijeću istorijske i civilizacijske teme koje zadiru u osnovna pitanja ljudske egzistencije.

Od proze najpoznatija su “Mansarda”, “Psalam 44”, “Bašta, pepeo”, “Rani jadi”, “Pješčanik”, a od eseja “Poetika”, “Poetika – druga knjiga”, “Čas anatomije”, “Homo poeticus”… Takođe, bio je dramaturg pozorišta “Atelje 212“ u Beogradu i lektor u Strazburu, Bordu i Lili.