Mardin je prijestonica istoimene provincije, čuven po svojoj arhitekturi. Sa svog visokog položaja on upućuje zaštitnički pogled ka dolini zagonetne rijeke Tigar.

Provincija Mardin je jedna od najranije naseljenih oblasti u gornjoj Mesopotamiji. Najnovija iskopavanja utvrdila su tragove naselja koja vode poreklo iz 4000 godina prije nove ere. Mnogi su narodi ovdje našli svoje utočište i uspostavili svoju vlast, a o novijoj istoriografiji treba pomenuti Vavilonce, Hetite, Asirce, Rimljane, Vizantince…
Sam grad osnovan je u trećem vijeku od strane sirijskih pravoslavnih hrišćana i zanimljivo je da je zadržao svoj pravoslavni identitet i tokom islamske arapske vlasti između 7. i 13. vijeka. U periodu između 12. i 14. vijeka Mardin je bio glavni grad plemena Artukidskih Turkmena. U sastav Otomanskog carstva ulazi za vrijeme Selima I, 1517. Godine.
Danas u Mardinu ima malo tragova koji podsjećaju na njegovo hrišćansko porijeklo kao što nema ni hrišćana. Poslednji od njih su raseljeni ili su stradali za vrijeme turskog rata za nezavisnost nakon Prvog svjetskog rata.
Kada se bavimo istorijom i arheološkim nalazištima u Mardinu nikako ne smijemo smetnuti sa uma ni misterioznu igračku pronađenu na ovoj teritoriji prilikom iskopavanja. U pitanju je prva poznata igračka u istoriji, stara sedam i po hiljada godina. Stvar ne bi bila toliko interesantna da igračka zapravo ne predstavlja repliku automobila, a datira dvije i po hiljade godina prije zvaničnog datuma pronalaska točka.
U Mardinu živi 88 000 stanovnika, a najzanimljivije je podatak taj da se u gradu govore tri jezika. Pretežno stanovništo čine Arapi i Kurdi, ali ima i Turaka, tako da se ovdje govori tim jezicima. Posmatrano iz religijskog ugla, u Mardinu žive i muslimani i katolici i pravoslavci i to bez ikakvih problema. Svi slobodno ispovijedaju svoju vjeru, žive u slozi i posjećuju svoje drevne i preijlepe vjerske objekte. Više je nego interesantno čuti pravoslavnu službu kako se obavlja na arapskom jeziku.