Međunarodni dan žena 8. mart obilježava se u cjelom svijetu, mada je s godinama promjenjen smisao i sadržaj tog praznika koji se slavi u znak sjećanja na proteste tekstilnih radnica 1857. godine u Njujorku. Tada su žene tražile humanije uslove za rad, a kasnije da imaju ista prava kao i muškarci.

Ideja da se ovaj praznik obilježava pojavila se početkom 20. vijeka, u doba brze industrijalizacije i ekonomske ekspanzije koja je često dovodila do protesta zbog loših radnih uslova. Tridesetih godina neke države su prestale da obilježavaju ovaj praznik, ali su 1975. godine Ujedinjene nacije počele zvanično da ga obilježavaju.
U pojedinim proslavljanjima dan je izgubio svoju političku notu i postao jednostavno prilika da muškarci izraze svoju ljubav prema bliskim ženama, i u nekom smislu sličan prazniku Majki u Americi i Danu zaljubljenih – prazniku koji sve vise dobija globalni karakter.
Na sjevernoj hemisferi 8. mart se slavi kao prvi proljećni praznik, jer se tamo prvi dan marta uzima za početak proljeća.
U Italiji na ovaj dan muškarci ženama poklanjaju mimoze. Žute mimoze i čokolada takođe su najzastupljeniji darovi u Rusiji i Albaniji. U Poljskoj se na Međunarodni dan žena organizuje marš feministkinja. U BiH, Brazilu, Hrvatskoj, Mađarskoj, Rumuniji, Moldaviji, Makedoniji, Crnoj Gori, Poljskoj, Bugarskoj, Sloveniji i Srbiji preovladava običaj da se ženi poklanja cvijeće. Đaci takođe spremaju poklone za svoje učiteljice.
Običaj u Portugalu i Rumuniji je da žene prave svoju „žensku zabavu“. 2005. godine u Velikoj Britaniji taj dan proglašen je za državni praznik.